CodEagle

Vorige week trad ik op tijdens een debat over websibitionisme. Ik werkte samen met een andere debater en het was onze taak om wat vuur te brengen in de scenes waarin er een debat over het onderwerp plaatsvond. Als je meer over de avond als geheel wilt lezen, dan kun je hier meer lezen over de avond die door Mens in de Maak georganiseerd werd voor Studium Generale van de TU Delft.

De eerste scene was een sollicitatie. De werkgever confronteerde de kandidaat met informatie die hij had gevonden op het internet. Het ging om privé hobby’s, dus de kandidaat vond dat het niet ter zake deed voor het interview. De werkgever vond dat het publiek was, want het stond op het internet. En het was relevant volgens hem, want het ging om niet gangbare hobby’s zoals nudisme en het spelen met treintjes. Hij claimde dat zijn klanten ook zouden kijken en dat zij ook een goede verklaring zouden willen, net als hij. Nou, eigenlijk waren het dus ik en de andere debater die de argumenten leverden voor de werkgever en de kandidaat, terwijl de mensen in de zaal aan het debat meededen. In het begin waren de meesten voor de zijde van de sollicitant, later kreeg de werkgever toch de meeste steun. De meeste mensen vonden dat het internet publiek terrein is en dat wat je daar doet voor iedereen zichbaat is. Dus dan moet je niet gek opkijken als je ermee geconfronteerd word.

De tweede scene waar we aan deel namen was in een debat over het presenteren van verkeerde informatie op het internet. Met andere woorden, liegen. Natuurlijk is het lastig om van liegen een zaak van de rechter te maken, maar soms zou je best willen dat je iemand kunt aanpakken die duidelijk mensen probeert te misleiden, met slechte bedoelingen. Liegen is echter geen strafzaak, behalve in specifieke gevallen, voor zover ik weet.

De avond eindigde met twee chats, terwijl de zaal meekeek en ook deelnam. Dit was erg grappig! Gedurende de eerste chat vertelden we gewoon wie we waren: een groep mensen in een theater die ons geluk uitprobeerden in een online chat om te.. praten. Tijdens de tweede chat bedachten we een online personage om ons mee in de chatroom te begeven: een 16 jarig meisje. Het was enigszins shockerend om te zien dat zij direct 8 privé chat-aanvragen kreeg. We spraken enige tijd met een vent die twee keer zo oud was, maar toen het over onze cupmaat ging, vertelden we een deel van de situatie. Dat er een hele zaal meedeed hebben we maar achterwege gelaten, dat vonden we iets te gênant voor hem. Overigens, toen we ons voordeden als een 17-jarige jongen, hadden we niet zoveel geluk, geen privé-chats. Het leven is niet eerlijk..